فصل پنجم كوشش‌هاى ابو سلمه خلّال براى سپردن خلافت به علويان علويان اعتقاد داشتند كه عباسيان با سردادن شعار ولايت امر « الرضا من آل محمد » بدون تعيين محدوده مشخصى براى آن ، فريبشان داده و به تنهايى خلافت را از آن خود كردند ، به‌ويژه آن‌كه عباسيان از پيروان علوى سود جسته و از آن‌ها در امر دعوتشان بهره برده بودند ، همان‌گونه كه از وصيت ابو هاشم به امام عباسى ( محمد بن على ) به عنوان راهى براى رسيدن به خلافت استفاده كردند . ازاين‌رو ، علويان با خلفاى عباسى به ستيز پرداختند ، همان‌گونه كه در گذشته با خلفاى اموى مبارزه مىكردند . خلفاى عباسى هم ناچار شدند از خود و دولتشان دفاع كنند . بدين‌سان ، دوره‌اى طولانى آغاز شد كه از اشكال گوناگون دشمنى بين عباسيان و علويان ، سرشار بود . ابو سلمه خلّال اولين نمود اين دشمنىها ، قتل حفص بن سليمان ، معروف به ابو سلمه خلال بود . « 1 » وى از

--> ( 1 ) . صاحب فخرى دربارهء سبب نام‌گذارى او به خلّال سه توضيح ارائه داده و مىگويد : « در سبب ناميده شدن ابو سلمه به خلّال سه وجه ذكر كرده‌اند : اول آن‌كه ، چون خانه ابو سلمه نزديك محله سركه‌فروشان بود و ابو سلمه همواره با آن‌ها نشست و برخاست مىكرد ، ازاين‌رو ، وى را به آن‌ها نسبت داده‌اند . . . دوم -